ฟาร์มแห่งรักที่พักหัวใจ

ตอนที่ 2 : สวัสดีค่ะเชียงใหม่

เสียงใสๆ ของสาวตัวสูง หุ่นแบบบางแต่ดูแข็งแรง แขนขาและหน้าเป็นสีแทนแต่ก็ละเอียดมากส่วนเนื้อด้านในร่มผ้าขาวจัด เพราะพื้นเพเธอขาวตั้งแต่เกิด แต่เธอกลับชอบถูกแดด ชอบทำงานกลางแจ้ง ผิดกลับหญิงสาวคนอื่นๆ ที่วิ่งหลบจ้าล่ะหวั่น จึงไม่น่าแปลกใจว่าทำไมผิวเธอถึงเป็นสีแทนแบบนั้น ผมหยักศกตั้งแต่เกิดของเธอรวบไว้อย่างหลวมๆ

ตรีทิพย์อ้าแขนกว้าง สูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ เมื่อเท้าก้าวเข้าสู่ห้องผู้โดยสารขาเข้า เธอมองไปรอบๆ เพื่อมองหาใครสักคนที่จะต้องมารับ

 

อยู่ไหนนะ ตรีทิพย์พูดกับตนเองพร้อมมองหาคนที่มารับ

ห่างจากตำแหน่งที่เธออยู่ไม่ไกลนัก มีคนกลุ่มหนึ่ง อันประกอบด้วยชายอายุเกิน 50 ปี แต่ยังดูแข็งแรง เขามีผิวสีเข้มอย่างคนทำงานหนัก การแต่งตัวเป็นอย่างเรียบง่าย ที่ดูง่ายจนเด่นเกินไปในท่าอากาศยานแบบนี้ คือเขาสวมเสื้อเชิร์ตลายสกอตและกางเกงขาสั้น รองเท้าแตะ อีกทั้งชายหนุ่มวัยรุ่นอีก 2 คนที่ตามมาก็แต่งตัวเหมือนๆ กัน

 

ช่วยกันมองหาสิวะ ชายมีอายุหันไปสั่งลูกน้อง ที่ตอนนี้ทั้งคู่ก็ต่างมองหา และชูป้าย

ยินดีต้อนรับสัตวแพทย์ตรีทิบ

 

ช่วยกันมองหน่อยชายคนนั้นยังเร่งพร้อมมองหาใครที่น่าจะเป็นสัตวแพทย์คนนั้น

ก็มองหาอยู่นี่ไงลุงศักดิ์ แล้วพ่อเลี้ยงมินทร์บอกมาหรือเปล่าว่าสัตวแพทย์ที่เรามารับหน้าตาเป็นยังไง ชายหนุ่มที่ถือป้ายด้านซ้ายมือถามขึ้น

 

ลุงศักดิ์หันไปทางลูกน้องรุ่นลูกที่ถามก่อนจะส่ายหน้า ก็ พ่อเลี้ยงมินทร์ หรือ ปารมินทร์ ผู้เป็นเจ้านายไม่ได้บอกอะไร นอกจากบอกว่าให้มารอรับสัตวแพทย์ประจำฟาร์มคนใหม่ที่สนามบิน ส่วนตัวเขาเองจะไปทำธุระในเมืองแล้วจะกลับมารับอีกที

 

ไม่ได้บอกว่ะ แต่พวกแกก็รีบๆ หาเถอะไอ้จ้อยไอ้จืด อีกครึ่งชั่วโมงพ่อเลี้ยงก็จะมารับแล้ว ลุงศักดิ์ที่ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าคนงานหันไปสั่งลูกน้องคนที่อยู่ด้านซ้ายที่ชื่อจ้อย และด้านขวาที่ชื่อจืด

 

โหลุง แล้วเราจะรู้ได้ไง คนมีตั้งเยอะตั้งแยะ จืดเป็นฝ่ายโวยขึ้นบ้าง โดยมีจ้อยเห็นดีเห็นงามด้วย

อุว๊ะ มันก็เป็นผู้ชายเหมือนพวกแกกับข้านี่แหละ มองๆ ดูเอาสิ คงจะลักษณะเหมือนหมอโฟล์คนั่นแหละ ตัวโตๆ ล่ำๆ จะได้ล้มวัวล้มควายลง ลุงศักดิ์กล่าวถึงลักษณะของสัตวแพทย์หนุ่มคนเก่าที่เพิ่งลาออกไปเพื่อไปแต่งงาน

 

เมื่อไรจะมานะ ตรีทิพย์บ่นต่อก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือมาเพื่อโทรไปถามที่บริษัทที่เธอไปทำสัญญาการว่าจ้างมา.....

คิดแล้วเธอก็แปลกใจว่าทำไมลูกชายคนเดียวของเจ้าของบริษัทผลไม้อบแห้งส่งออกระดับเอเชียแบบเขาถึงไม่ทำงานที่บริษัทตัวเอง แต่กลับมาเปิดฟาร์มโคเนื้อแทน เธอคงลืมไปว่าตัวเธอเองก็ทำตัวไม่ต่างจากเขาเท่าไรนัก

 

สวัสดีค่ะ ดิฉันสัตวแพทย์หญิงตรีทิพย์ค่ะ เธอกรอกเสียงลงไปหลังจากที่ฝ่ายตรงข้ามกล่าวสวัสดีมา และบริษัทที่เธอกำลังโทรหานี้ก็คือบริษัทผลไม้อบแห้งส่งออกที่กรุงเทพ

 

ไม่ทราบว่าทางฟาร์มทราบหรือยังคะว่าดิฉันมาถึงแล้ว นั่นเพราะเธอไม่ได้เป็นฝ่ายติดต่อฟาร์มตั้งแต่แรก โดยเธอจะติดต่องานผ่านบริษัทผลไม้อบแห่งส่งออกเสมอ รวมถึงครั้งนี้ด้วย

 

ทราบแล้วค่ะ ทางเราโทรติดต่อทางนั้นเรียบร้อยแล้ว ถ้าอย่างไรก็ขอให้คุณหมอช่วยรอสักพักก่อนนะคะ อีกไม่นานคงจะมา ทางนั้นตอบกลับมา ตรีทิพย์ยังคงมองหา นึกข้องใจอยู่ว่าทำไมเขาถึงไม่ให้เบอร์โทรติดต่อ เธอจะได้โทรไปคุยเองโดยไม่ผ่านล่ามแบบนี้ และเหตุผลที่เธอได้รับก็คือ

 

คุณมินทร์ลูกชายคนเดียวของท่านประธานน่ะค่ะเธอไม่ชอบให้ใครโทรหา

แหม...นี่คิดว่าเธอจะโทรหาบ่อยอะไรนักหนากัน

 

ค่ะๆ ตรีทิพย์ตอบรับพร้อมมองหารอบๆ อีกครั้ง แล้วเธอก็พบชายกลุ่มหนึ่งที่แต่งตัวเด่นที่สุดในนั้นและกำลังชูป้าย

ยินดีต้อบรับสัตวแพทย์ตรีทิบ

 

ตรีทิพย์ยิ้มกว้างด้วยความดีใจ

เจอแล้วค่ะ แค่นี้นะคะ สวัสดีค่ะ เธอรีบกดวางสายแล้วเดินตรงไปที่ชายกลุ่มนั้นทันที

   

ช่วยกันหาสิวะ พ่อเลี้ยงจะถึงแล้วนะ ถ้าหาไม่เจอ ทั้งเอ็งและข้าโดนด่ากันพอดี ลุงศักดิ์ยังคงเร่งลูกน้อง อีกทั้งตัวเขาเองก็มองหาไม่หยุด

ไม่เห็นมีใครตัวใหญ่ๆ ล่ำๆ แบบหมอโฟล์คเลยลุง จ้อยบ่น แต่สายตาก็ยังมองหา เขากำลังมองหาคนที่มีลักษณะเหมือนหมอโฟล์คคือเป็นผู้ชายตัวใหญ่

เออน่ะ ลองมองดูก่อน ชูป้ายให้มันสูงๆ ด้วย ลุงศักดิ์หันไปสั่งต่อ จืดกับจ้อยยังมองหาจนตาแทบเหล่

 

ตรีทิพย์เดินตรงมาที่พวกเขา เธอยิ้มกว้างพร้อมยกมือไหว้ทันที

สวัสดีค่ะคุณปารมินทร์ เธอพูดพร้อมยกมือไว้ลุงศักดิ์ด้วยความที่เธอคิดว่าเขาน่าจะเป็นคนเดียวที่เหมาะกับการเป็นเจ้าของฟาร์ม แม้ว่าใจลึกๆ เธอจะรู้สึกแปลกๆ ว่าขนาดลูกชายท่านประธานยังอายุมากขนาดนี้ แล้วตัวท่านประธานบริษัทผลไม้อบแห้งส่งออกนั้นจะอายุมากขนาดไหน

 

ลุงศักดิ์หน้าเหวอ มองมาที่เธอด้วยความประหลาดใจแต่ก็รับไหว้ด้วยความงง

เอ่อ แต่ไม่ทันที่ลุงศักดิ์จะพูดอะไร ตรีทิพย์ก็รีบพูดทันที

 

หนู เฮ้ย! ดิฉัน สัตวแพทย์หญิงตรีทิพย์ค่ะ คำว่าทิพย์สะกดด้วย ท.ทหาร สระอิ พ.พานแล้วก็ ย.ยักษ์การันต์ค่ะ ประโยคท้ายเธอหันหน้าไปทาง 2 หนุ่มที่ชูป้าย

ดิฉันนำสัญญาที่ไปทำกับบริษัทแม่มาให้ด้วยนะคะ เอ่อ แล้วนี่รถจอดที่ไหนคะ เราจะได้รีบไปกัน เธอใส่ไม่ยั้งจนพวกเขาตั้งตัวไม่ติด กว่าจะรู้ตัวอีกทีเธอก็ลากรถเข็นเตรียมเดินนำ

 

หยุดก่อนครับ ลุงศักดิ์ตะโกนลั่นพร้อมกับไปขวางไว้ ตรีทิพย์เลิกคิ้วสูง มองมาด้วยความประหลาดใจไม่แพ้กัน

อ้าว ทำไมคะ

 

เอ่อ คุณช่วยพูดใหม่ช้าๆ ชัดๆ ได้มั้ยครับ ว่าคุณคือใคร ลุงศักดิ์ถามอีกครั้ง โดยมีนายจ้อยและหน้าจืดทำหน้าเหมือนท้องอืดอยู่ข้างๆ ก็ใครจะไปคิดกันว่าสัตวแพทย์คนใหม่ที่ชื่อเหมือนผู้ชายแบบนั้นจะเป็นผู้หญิงตัวเล็ก อีกทั้งหน้าหวานปานนี้

 

ตรีทิพย์ยิ้มกว้าง ก่อนจะแนะนำตัวใหม่

ดิฉันสัตวแพทย์หญิงตรีทิพย์ค่ะ จะมาทำงานที่ฟาร์มของคุณปารมินทร์ตามที่เราตกลงกันไว้ไงคะ เธอพูดพร้อมยิ้มหวานอย่างเป็นมิตร เพราะเท่าที่เธอดู เจ้าของฟาร์มที่ชื่อปารมินทร์คนนี้คงเป็นชายกลางคนที่แสนใจดี และคงจะเป็นคนสบายๆ ก็ดูอย่างการแต่งตัวในวันนี้สิ พ่อเลี้ยงปารมินทร์ไม่มีมาดไว้สักนิด

คือ เอ่อ เอาไงดีวะ ลุงศักดิ์หันไปทางลูกน้องเพื่อขอความเห็น แต่เจ้า 2 จอ นั่นก็พร้อมใจกันส่ายหน้า ลุงศักดิ์จึงหันไปทางตรีทิพย์พร้อมยิ้มแหยๆ ให้

 

คืองี้นะครับ ผมไม่ใช่พ่อเลี้ยงครับ ผมเป็นหัวหน้าคนงานชื่อศักดิ์เรียกว่าลุงศักดิ์ก็ได้ ส่วนไอ้ 2 คนนี่ก็เป็นคนงานในฟาร์ม ชื่อไอ้จ้อยไอ้จืด ลุงศักดิ์แนะนำตัวเองและแนะนำเผื่อลูกน้องที่ทำหน้าแปลกๆ ทางด้านหลัง

 

ตรีทิพย์ยิ้มกว้างให้อย่างใจดี

เหรอคะลุง ถ้าอย่างนั้นลุงศักดิ์เรียกหนูว่าเฟก็ได้ค่ะ นาย 2 คนด้วยนะ เรียกว่าพี่เฟ ไม่ก็พี่หมอเฟก็ได้ ประโยคท้ายตรีทิพย์หันไปพูดกับจ้อยและจืด

 

แล้วนี่เราจะไปกันได้หรือยังคะ เธอพูดอย่างกระชับกระเชง ก็มีแต่ชายทั้ง 3 ที่ทำหน้าแปลกๆ ดูเหมือนจะไม่ค่อยอยากไปเท่าไรนัก

เอ่อ ลุงศักดิ์อ้ำอึ้ง เขาไม่รู้จะต้องพูดหรือจะต้องทำอย่างไรดี ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าหากเจ้านายของเขามาเห็นว่าสัตวแพทย์คนใหม่นั้นกลายเป็นผู้หญิงไปได้ จะเกิดอะไรขึ้น

 

และสิ่งที่ลุงศักดิ์ไม่อยากคิด ก็เกิดขึ้นตรงหน้าแล้ว....

ลุงศักดิ์ เสียงห้าวร้องลั่นอย่างอารมณ์เสียพร้อมเดินตรงมาหา ชายหนุ่มตัวสูง ผิวเข้ม ร่างกายกำยำอย่างคนกร้านแดดและฝนมาเป็นอย่างดี คิ้วเข้ม จมูกโด่งได้รูปสวย ริมฝีปากบาง ตาคม..และตอนนี้ตาคมนั่นกำลังจ้องมองผู้อาวุโสกว่าด้วยสายตาฉุนเฉียว

 

ผมรอลุงอยู่ข้างนอกนานมากแล้ว แล้วนี่ลุงยังไม่เจอหมออีกเหรอเนี่ย ชายคนมาใหม่ตวาดลั่นพร้อมมองหา โดยไม่สนใจหญิงสาวที่อยู่ข้างๆ เลยสักนิด

เอ่อ เจอแล้วครับ ลุงศักดิ์ตอบพร้อมยิ้มฝืดๆ ให้ ชายคนเดิมหันมามองด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถามพร้อมคิ้วที่ขมวดแน่น

 

แล้วอยู่ไหน จะได้ไปกันสักที ปารมินทร์ถามพร้อมมองหา โดยมองผ่านเลยหญิงสาวตัวสูงดั่งเธอไม่มีตัวตน จนเธอต้องเป็นฝ่ายแสดงตัวเสียเอง

เอ่อ ขอโทษนะคะ คือดิฉันเองค่ะ สัตวแพทย์หญิงตรีทิพย์ที่คุณตามหา เธอพูดพร้อมยิ้มหวานให้ชายตัวสูงตรงหน้า ปารมินทร์ตกใจ หน้าเสียอย่างเห็นได้ชัด เขาเดินออกไปทันที ก่อนจะล้วงโทรศัพท์มือถือออกมาเพื่อโทรหาใครสักคนหนึ่ง ตรีทิพย์มองอย่างสนใจและไม่เข้าใจอาการของเขาเท่าไรนัก

 

เค้าเป็นใครคะลุง เธอหันไปถามลุงศักดิ์

เอ่อ คุณมินทร์น่ะครับ คุณปารมินทร์เจ้าของฟาร์ม ลุงศักดิ์ตอบพร้อมยิ้มฝืดๆ ให้ก่อนจะหันไปมองทางปารมินทร์ที่ออกไปไกลพอสมควร คาดการณ์ได้ว่าระเบิดลูกใหญ่กำลังทำงาน ไม่ที่นี่ก็ที่ฟาร์มอย่างแน่นอน

 

อ๋อ ค่ะ ตรีทิพย์ตอบรับพร้อมยิ้มกว้าง

แล้วเราไม่เดินตามเค้าไปเหรอคะ เธอย้อนถาม ลุงศักดิ์ จ้อยและจืดมองหน้ากันก่อนจะกลืนน้ำลายลงคออย่างลำบาก

 

เอ่อ คุณหมอครับ ลุงว่าคุณหมอตองรอพ่อเลี้ยงตรงนี้ดีกว่าครับ ลุงศักดิ์พูดเสียงหวาดๆ และไม่นาน ปารมินทร์ก็เดินกลับมาพร้อมหน้าที่บ่งบอกได้ชัดเจนว่าอารมณ์เสียมากแค่ไหน

 

นี่คุณหมอตรีทิพย์ ผมว่าเราคงมีการเข้าใจผิดอะไรบางอย่าง ปารมินทร์พยายามปรับเสียงให้สุภาพและอ่อนโยนที่สุด ตรีทิพย์ขมวดคิ้ว

ทำไมคะ เข้าใจอะไรผิด เธอย้อนถาม ปารมินทร์สูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ เพื่อเป็นการสงบสติอารมณ์ตนเอง หลังจากเมื่อครู่เขาได้โทรศัพท์ไปหาผู้เป็นบิดา และโวยวายสิ่งที่เขาไม่คิดว่าจะได้เจอ เพราะเขาระบุอย่างชัดเจนว่าเขาต้องการสัตวแพทย์ผู้ชาย ผู้ชายที่ชื่อตรีธิป ไม่ใช่ผู้หญิงที่ชื่อตรีทิพย์

 

เขาแน่ใจว่าบิดาของเขาคงไม่ลืมสิ่งที่เขาย้ำ แต่...ท่านไม่ทำตามก็เท่านั้นเอง นี่อาจจะเป็นแผนการณ์ที่บิดาของเขาต้องการให้ฟาร์มของเขามีผู้หญิงเพิ่มเข้ามาอีกคน ท่านอยากให้เขายกเลิกกฏของฟาร์มที่เขาออกกฏว่าจะรับเฉพาะผู้ชายเท่านั้น และถ้าผู้ชายคนไหนต้องการแต่งงานก็ต้องลาออก เหมือนดังนายสัตวแพทย์คนล่าสุดที่ลาออกไปแต่งงาน และผู้หญิงที่มีในฟาร์มของเขานั้นก็คือพวกที่แต่งงานกันก่อนที่เขาจะออกกฏนั้นออกมา

 

คือ คุณไม่ผิดหรอกครับ เพียงแต่การประสานงานของผมมันไม่ดีสักเท่าไร คือคนที่ผมต้องการให้มาคือนายสัตวแพทย์ตรีธิปที่เป็นผู้ชาย ไม่ใช่ผู้หญิง เขาพยายามพูดให้นุ่มนวล แต่เพราะสีหน้าท่าทางที่บ่งบอกว่าไม่พอใจ ทำให้เธอรู้สึกว่าถูกตบหน้าอย่างแรง สีหน้าตรีทิพย์ในตอนนี้จึงดูแย่และโมโหไม่แพ้เขาเท่าไรนัก

 

ทำไมคะ เป็นผู้หญิงแล้วทำไม ผู้หญิงทำงานไม่ได้เหรอคะ ตรีทิพย์ถามเสียงแข็งและมีสีหน้าหาเรื่องเต็มที่ ปารมินทร์ถอนหายใจหนักๆ พร้อมมองไปทางอื่นเพื่อตรั้งสติและหันมาพูดอีกครั้ง

 

ผมไม่ได้หมายความอย่างนั้น แต่เผอิญว่าที่ฟาร์มแสงตะวันของผม ไม่ต้องการผู้หญิง!! เขาเน้นเสียงใส่หน้า ตรีทิพย์เม้มปาก

 

ทำไมคะ นโยบายฟาร์มของคุณคือไม่เคารพสิทธิสตรีหรือไง สุภาพบุรุษนิยมเหรอถึงไม่รับผู้หญิงน่ะ อ้อ หรือว่านโยบายไม้ป่าเดียวกัน

โห!! ประโยคนั้นเรียกเสียงฮือฮาจากประชากรผู้ฟังทั้งสามอันประกอบด้วยลุงศักดิ์ จ้อยและจืดได้เป็นอย่างดี นานๆ ทีเขาจะได้เห็นพ่อเลี้ยงปารมินทร์สุดเฮี๊ยบมีสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกแบบนี้ สงสัยว่าพ่อเลี้ยงจะได้คู่ปรับที่สมน้ำสมเนื้อ

 

คุณ!! ปารมินทร์ว่าเสียงเข้ม กำหมัดแน่น หน้าแดง ตรีทิพย์ยิ้มมุมปาก

ก็ถ้าคุณไม่ได้เป็นอย่างที่ฉันว่า ก็ไม่มีเหตุผลใดๆ ที่คุณจะไม่รับฉันเข้าทำงาน อีกอย่างนะคะ ในสัญญาบอกว่าถ้าฉันทำงานที่นี่ไม่ครบปี โดยถ้าคุณเป็นคนไล่ฉันออก คุณต้องจ่ายเงินให้ฉันเป็น 100 เท่าของเงินเดือน เบ็ดเสร็จก็ 5,000,000 บาท

 

ตกลง!!! ปารมินทร์ตกลงก่อนที่ตรีทิพย์จะพูดจบด้วยซ้ำ

 

คุณจะเอาเงินสดหรือเช็คล่ะ ถ้าเงินสดรอหน่อย แต่ถ้าเช็คเดี๋ยวผมเซนต์ให้เลย เขาว่าพร้อมหยิบสมุดเช็คออกมาเตรียมกรอกเงินให้ ตรีทิพย์หน้าเสีย มองเขาด้วยความตกใจไม่คิดว่าเขาจะยอมจ่ายเงินง่ายๆ เพียงเพราะไม่อยากให้เธอทำงานด้วยถึงขนาดนี้ ทั้งๆ ที่เธอก็เรียนดี ทำงานเก่ง มีมนุษยสัมพันธ์ดี ทำไมเขาถึงไม่ยอมรับเธอ ทำแบบนี้มันหยามกันชัดๆ แล้วไอ้เหตุผลที่เขาว่าไม่รับผู้หญิงนั่นอีกล่ะ ทำไมเขาถึงไม่รับ ดูถูกผู้หญิงนักหรือไง คิดว่าผู้หญิงจะทำงานฟาร์มไม่ได้หรือ เธอจะพิสูจน์ให้ดูว่าผู้หญิงก็ทำงานดีไม่แพ้ผู้ชายเหมือนกัน

 

หยุดๆๆๆ ตรีทิพย์ร้องลั่นพร้อมดึงมือปารมินทร์ลง เขามองเธอด้วยความตกใจพร้อมสะบัดมือหนีทันที

 

ไม่ต้องๆๆ ฉันไม่เอาเงิน เข้าใจมั้ย ฉันจะทำงาน แล้วถ้าคุณคิดว่าฉันเป็นผู้หญิงแล้วจะทำงานไม่ได้น่ะนะ ฉันจะทำให้คุณดูว่าฉันทำได้ เธอรีบพูดด้วยท่าทางกระตือรือร้น ปารมินทร์หรี่ตามอง เธอเดาจากสายตาว่าเขาคงไม่เชื่อ

 

จะให้ผมย้ำอีกกี่ครั้งครับสัตวแพทย์หญิงตรีทิพย์ เขาเน้นคำว่าหญิงเสียงดังเป็นพิเศษ

ว่า...ฟาร์มแสงตะวันของผม เขาเน้นคำว่าของผม

 

ไม่รับ...ผู้หญิง... เขาลากเสียงยาว ก่อนจะหันไปจ้องหน้าพร้อมเน้นคำว่า

อย่างคุณ!!!

 

ตรีทิพย์กำหมัดแน่น กัดฟัน มองเขาด้วยสายตาอาฆาต เธอนับหนึ่งถึงสิบในใจ ก็ดูหน้าของเขาสิ แววตาเยาะเย้ย สายตาดูถูกดูแคลนเธอเต็มที่ ถ้าโมโหสิ่งที่เขายั่ว ก็เข้าแผนเขาน่ะสิ เขาคงจงใจให้เธอโมโหจนยอมออกไปเอง ฝันไปเถอะ คนอย่างตรีทิพย์ไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ แค่นี้อยู่แล้ว

 

จากภาพหญิงสาวตัวสูงโมโหจนหน้าแดง กำมือแน่น และมองเขาด้วยสายตาโกรธเคืองดุจดั่งเป็นคู่แค้นกันมาจากชาติก่อน แปรเปลี่ยนเป็นหญิงสาวหน้าใส ยิ้มหวาน มองเขาด้วยสายตาเยาะเย้ยไม่แพ้กัน

 

ทำไมล่ะคะคุณพ่อเลี้ยง พ่อเลี้ยงกลัวผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างดิฉันมากนักเหรอคะ กลัวเรื่องอะไรคะ กลัวว่าฉันจะทำงานดีจนผู้ชาย...อย่างพ่อเลี้ยงอาย หรือ...กลัวว่าฉันจะรู้ความลับเรื่องที่พ่อเลี้ยงไม่รับผู้หญิงเพราะ...พ่อเลี้ยงเป็นเกย์!!!

 

นี่คุณ!! ปารมินทร์ว่าเสียงเข้ม

โห เรียกเสียงฮือฮาจากบรรดาผู้ชมอีกครั้ง

 

ตอนนี้ใบหน้าของปารมินทร์มีสีหน้าไม่ต่างจากตรีทิพย์เมื่อครู่เท่าไรนัก หน้าสีแทนของเขาแดงจัด กำหมัดแน่น หรี่ตามองหญิงสาวตัวสูงที่กำลังทำหน้ายียวนอย่างโมโห นี่ถ้าไม่เห็นว่าเธอเป็นผู้หญิงเขาคงต่อยสักป๊าปไปแล้ว

 

จะให้ฉันย้ำอีกกี่ครั้งคะพ่อเลี้ยงปารมินทร์ เธอเลียนแบบคำพูดของเขา พร้อมยักคิ้วให้เพื่อกวนประสาทยิ่งขึ้น

ว่าฉัน...สัตวแพทย์หญิงตรีทิพย์ เธอย้ำคำว่าหญิง

 

จะไปทำงานที่ฟาร์มแสงตะวัน...ของคุณ เธอพูดพร้อมยิ้มหวานให้พร้อมเดินไปลากกระเป๋าที่พกมาแค่ใบเดียว

มัวแต่อึ้งอะไรล่ะคะ ไหนคุณบอกว่ารีบไปไม่ใช่เหรอคะ เธอถามพร้อมเอียงคอมอง ทำตาปริบๆ เหมือนหญิงสาวยามมองผู้ชาย นี่ถ้าเธอทำแบบนี้กับเพื่อนผู้ชายที่คณะ มีหวังไอ้พวกนั้นคงจะอ้วกออกมา และดูเหมือนว่าปารมินทร์ก็คงจะรู้สึกอย่างนั้นเช่นกัน

 

อ้าว ยืนอึ้งอะไรล่ะคะ ไปเร็วๆ ค่ะ ฉันอยากเห็นฟาร์มแสงตะวันของคุณจะแย่ ดีใจจนตัวสั่นแล้วค่ะ เธอพูดเสียงหวาน ปารมินทร์จ้องหน้าอย่างโมโห เขาไม่เคยเจอผู้หญิงแบบเธอ ไม่ใช่สิ ไม่เคยเจอใครแบบเธอเลยด้วยซ้ำ ถ้าเป็นน้องเป็นนุ่งจะจับตีก้นเสียให้เข็ด

 

ตรีทิพย์เดินนำ เธอแอบมองปารมินทร์ก่อนจะหัวเราะคิก เล่นกับใครไม่เล่น มาเล่นกับตรีทิพย์ก็ต้องเจอแบบนี้แหละ ปารมินทร์สูดลมหายใจเข้าปอดเสียงดังหลายครั้งเพื่อระงับอารมณ์ก่อนจะเดินตาม โดยมีเหล่าผู้ชมทั้ง 3 เดินตามพร้อมกระซิบกระซาบคุยเรื่องความแสบของสัตวแพทย์ประจำฟาร์มคนใหม่

 

นี่คุณ คุณ หยุดก่อน คุณ ปารมินทร์เรียกเสียงเข้ม แต่ตรีทิพย์ก็ไม่ได้หยุดตามคำสั่งของเขา ก็มีอย่างที่ไหนเธอมีชื่อแท้ๆ เรียกคุณๆ อยู่ได้

สัตวแพทย์หญิงตรีทิพย์ เขาเรียกเสียเต็มยศ มีผลให้ตรีทิพย์หยุดทันทีก่อนจะหันกลับมายิ้มหวานให้

 

คะ ว่าไงคะพ่อเลี้ยงปารมินทร์ เธอทำเสียงหวานใส่พร้อมยิ้มหวานให้อีกรอบ ปารมินทร์กัดฟันแน่นอย่างโมโหและอึดอัดใจที่ทำอะไรไม่ได้

 

ผมขอบอกคุณอีกครั้งว่าฟาร์มแสงตะวันของผมเป็นฟาร์มใหญ่ มีมาตรฐาน เวลาทำงานคืองานจริงๆ คุณจะใช้สิทธิ์ว่าเป็นผู้หญิงแล้วจะทำงานน้อยกว่าผู้ชายไม่ได้หรอกนะ เขาว่าเสียงเข้ม ทำท่าทางน่ากลัว ตรีทิพย์ยักไหล่ ทำหน้าไม่ใส่ใจ

 

ฉันเองก็ไม่เคยถือสิทธิ์ว่าเกิดเป็นผู้หญิงแล้วเอาเปรียบผู้ชายอย่างคุณหรอกค่ะ ฉันรับรองว่าฉันทำงานให้คุ้มที่บาททุกสตางค์ที่คุณจ่ายให้แน่นอน

ผมก็จะคอยดู ว่าคุณจะดีใจจนตัวสั่นเหมือนที่คุณว่า หรือคุณจำเหนื่อยจนตัวสั่นกันแน่ เขาพูดเสียงเข้มก่อนจะรีบเป็นฝ่ายเดินนำ ท่าทางที่มองจากด้านหลังก็พอจะรู้ว่าเขาโมโหมากเพียงไร ตรีทิพย์เบ้ปาก แลบไล่ให้หลัง

 

แหวะ พ่อเลี้ยงขี้เก็กเอ้ย เธอพูดกับตนเองแต่ก็เรียกเสียงหัวเราะจากจ้อยและจืดที่เดินตามมา

อุ้ย! เธอสะดุ้งก่อนจะหันไปยิ้มให้ชายหนุ่มทั้งสามที่เดินข้างๆ ไม่คิดว่าพวกเขาจะได้ยิน แล้วนี่พวกเขาจะว่าอะไรเธอไหมนะที่ไปว่าเจ้านายแบบนั้น

 

หมอเฟเจ๋งสุดๆ เลยครับ จืดไม่เคยเห็นพ่อเลี้ยงเป็นแบบนั้นมาก่อนเลย มาครับ เดี๋ยวจืดถือให้ จืดพูดอย่างชื่นชม แววตาศรัทธาดุจดั่งเธอได้รับรางวัลเหรียญทองโอลิมปิก ตรีทิพย์ยิ้มแหยๆ

 

ยังไงจ๊ะ เธอว่า

ก็แบบนั้นไงครับ หน้าซีด หน้าแดง แล้วก็ซีด แล้วก็แดง พ่อเลี้ยงคงอึดอัดใจน่ะครับที่เถียงแพ้หมอเฟ จ้อยเป็นคนว่า ตรีทิพย์ยิ้ม

 

พี่ไม่ได้เถียงซะหน่อย พี่อธิบายต่างหากล่ะ อ้อ ไม่ต้องหรอกจ๊ะ เดี๋ยวพี่ถือเอง เธอว่าเมื่อทั้งจ้อยและจิดพยายามดึงกระเป๋าเธอไปถือ

เดี่ยวพ่อเลี้ยงปารมินทร์ท่านจะว่าเอาได้ ว่าพี่เป็นผู้หญิงอ่อนแอ ไม่แมนเท่าท่าน เธอแกล้งเรียกเขาให้สูงส่ง เรียกรอยยิ้มให้ทุกคนเช่นเดิม

 

ลุงศักดิ์คะ เฟมีเรื่องอยากถามค่ะ เธอหันไปพูดกับชายสูงวัย เพราะเธอไม่เข้าใจกฏบ้าๆ ของเขาว่าทำไมถึงไม่รับผู้หญิง มันเกิดอะไรกับฟาร์มนี้กันแน่ ถ้าจะเป็นเพราะปารมินทร์เป็นพวกนิยมไม้ป่าเดียวกันก็คงไม่ใช่ เพราะท่าทาง คำพูด ลักษณะของเขาไม่มีอาการแบบนั้นให้เห็นเลย และเธอก็มีเพื่อนจำพวกเพศที่ 3 เยอะจนทำให้เธอดูออก แต่เขาไม่เข้าค่ายไหนทั้งนั้น

 

ลุงศักดิ์ยิ้มแหยๆ เขาคิดอยู่แล้วว่าตรีทิพย์ต้องถาม เป็นใครก็ต้องถามอยู่แล้วเมื่อรู้เรื่องกฏบ้าๆ นั่น แต่จะทำอย่างไรดี ปารมินทร์สั่งทุกคนที่รู้เรื่องให้ปิดเรื่องนี้ไว้

ลุงศักดิ์ก้มหน้า แกล้งหันหน้าไปทางอื่นเมื่อพบสายตาที่แสดงเต็มที่ว่าสนใจอย่างมากจากตรีทิพย์

 

อ้าว! รีบเดินกันหน่อย เดินทางอีกไกลนะคุณ เสียงห้าวๆ ตะโกนมาจากชายหนุ่มที่อยู่บนรถกระบะ 4 ประตู โดยข้างรถมีสติ๊กเกอร์ติดไว้ว่า ฟาร์มแสงตะวัน คนขับคือคนเดียวกันกับเจ้าของฟาร์ม

 

เร็วเถอะครับ พ่อเลี้ยงว่าแล้ว ลุงศักดิ์รีบพูดแล้วเดินนำ โดยมีตรีทิพย์และคนอื่นๆ รีบเดินตามออกไปทันที ลุงศักดิ์พ่นลมหายใจออกจากปากอย่างโล่งใจ อย่างน้อยก็รอดไปหนึ่งครั้ง

 

ตรีทิพย์ที่เดินตามข้างหลังมองลุงศักดิ์ก่อนจะขมวดคิ้ว มันต้องมีเหตุผลอะไรแน่ๆ ที่ทำให้ปารมินทร์ไม่รับผู้หญิง มันคือเหตุผลอะไรนะ ดูเหมือนว่าลุงศักดิ์เองก็ไม่อยากบอก แล้วจ้อยกับจืดก็ยังวัยรุ่นอยู่ ทั้งคู่จะรู้เหตุผลมั้ยนะ แต่เอาเถอะ เดี๋ยวถ้าถึงฟาร์มอาจมีเบาะแสจากคนอื่นก็ได้ ยังไงเสียเธอก็ต้องรู้ให้ได้

     {linkr:related}